ZOBACZCIE WIDEO
    ZAPRASZAMY!

    Dostawczak wyprzedza, osobówka musi uciekać

    Rozwiń
    ZOBACZCIE WIDEO
    Zwiń

    Dostawczak wyprzedza, osobówka musi uciekać

    Stop Agresji Drogowej. W piątym odcinku naszego programu, wspólnie z Komendą Wojewódzką Policji w Bydgoszczy, pokazujemy kolejnych piratów drogowych z regionu. Kamera zarejestrowała m.in kierowcę dostawczego auta, który prawie doprowadził do wypadku.

    Alfred Szklarski

    Alfred Szklarski

    Zdjęcie autora materiału

    Gazeta Pomorska

    Alfred Szklarski
    Alfred Szklarski
    Pisarz, autor książek dla młodzieży, twórca postaci Tomka Wilmowskiego, z którym utożsamiało się kilka pokoleń polskich chłopców.
    Urodził się w polskiej rodzinie, która wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych - przyszedł na świat 21 stycznia 1912 roku w Chicago. Rodzina powróciła do Polski w 1926 roku, zamieszkała we Włocławku. Alfred Szklarski podjął tu rozpoczętą za oceanem naukę, uczył się w Gimnazjum im. Jana Długosza, które ukończył w 1931 roku uzyskując maturę.

    Potem wybrał się do Warszawy. Studiował w Akademii Nauk Politycznych na wydziale konsularno-dyplomatycznym. Zdobył dyplom, który umożliwiał mu rozpoczęcie kariery dyplomatycznej. Na przeszkodzie stanął jednak wybuch wojny.


    Szukamy sobowtórów znanych postaci z Kujawsko-Pomorskiego
    Upodobnij się do słynnej osoby z regionu
    Zgłoś się i wygraj 5000 zł >>


    Wojnę spędził w Warszawie. Powstają wtedy jego pierwsze utwory. Były to opowiastki erotyczne, drukowane w prasie ukazującej się za zgodą Niemców, tak zwanych gadzinówkach. Po wojnie został za to skazany na karę więzienia - praca artystów dla instytucji działających za zgodą Niemców uznawana była za kolaborację. A przecież czasem praca ta była przykrywką dla działalności konspiracyjnej; tak też o swoim przypadku mówił w czasie procesu Alfred Szklarski. Ostatecznie spędził w więzieniu kilka lat, nie pomogło mu, że brał udział w powstaniu warszawskim jako strzelec ochotnik, pseudonim "Szklarz". Po upadku powstania trafił do Krakowa, potem, w 1945 roku przeniósł się do Katowic, którym został wierny do śmierci.

    W czasie wojny posługiwał się pseudonimem Alfred Murawski, potem również pisywał pod pseudonimami - Alfred Bronowski i Fred Garland. Pod tym drugim nazwiskiem opublikował pierwszą swoją powieść dla młodzieży, o przygodach Tomka. Była to powieść "Tomek w tarapatach", która wydana została w 1948 roku. Opowiada ona o chłopcu mieszkającym w USA w czasach II wojny światowej. Słabym w nauce, mającym kłopoty z geografią i historią, który dowiaduje się z gazet, że w okupowanej przez Niemców Polsce wybuchło powstanie warszawskie, w którym walczą nie tylko dorośli, ale także dzieci. Postanawia do nich dołączyć, wsiada więc na gapę na statek i rusza w podróż. Tomkowi Szklarski przypisał ponoć cechy swojego kolegi z amerykańskich czasów -Tomka Brandysa. Ojciec Tomka otrzymał natomiast cechy ojca samego Szklarskiego.

    Na bazie tej pierwszej historii powstaje potem cały cykl książek o Tomku Wilmowskim. Tomek jest w nich warszawiakiem, dzieckiem wychowywanym przez wujostwo w mieście pozostającym pod rosyjskim zaborem, jest bowiem początek XX wieku. Nie chce się uczyć języka rosyjskiego ani poznawać historii tego kraju, marzy o dołączeniu do ojca, który jest za granicą, gdzie uciekł przed carskimi represjami. Ojciec Tomka, Andrzej, jest łowcą dzikich zwierząt dla ogrodów zoologicznych, Tomek ma do niego dołączyć w Londynie…

    Od 1957 roku począwszy ukazują się więc kolejne tomy przygód Tomka: "Tomek w krainie kangurów", "Tomek na Czarnym Lądzie", "Tomek na wojennej ścieżce" "Tomek na tropach Yeti", "Tajemnicza wyprawa Tomka" i inne. Ostatnia książka z cyklu "Tomek w grobowcach faraonów" miała dwóch autorów - Szklarski zaczął ją pisać, a po jego śmierci, dokończył ją na podstawie notatek autora jego przyjaciel, ks. Adam Zelga.

    Wspólnie z żoną Krystyną napisał też szklarski trylogię indiańską "Złoto Gór Czarnych", na którą składają się tomy: "Orle Pióra", "Przekleństwo Złota", "Ostatnia walka Dakotów".

    Przez wiele lat (1954 - 1977) był redaktorem w katowickim wydawnictwie "Śląsk".

    Za swoją twórczość otrzymał szereg nagród: Order Uśmiechu, nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla młodzieży oraz Orlego Pióra, czyli nagrody dla najpopularniejszego autora literatury młodzieżowej, przyznawanej przez czasopismo "Płomyk".

    Zmarł 9 kwietnia w 1992 roku w Katowicach.
    Konkurs organizowany z okazji Święta Województwa Kujawsko-Pomorskiego

    Czytaj treści premium w Gazecie Pomorskiej Plus

    Nielimitowany dostęp do wszystkich treści, bez inwazyjnych reklam.

    Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

    Komentarze

    Na razie brak komentarzy, Twój może być pierwszy.

    Najnowsze wiadomości

    Zobacz więcej

    Najczęściej czytane

    Wideo