Zmarła, ale żyje... Kobieta, która obudziła się w kostnicy

Janusz Petz [email protected]
Marianna Sadowska-Skorupa pokazuje unieważniony już dowód osobisty swojej mamy. - Od 30 lat nie pamiętam przypadku, aby diagnoza zgonu była mylna - mówi Aleksander Pieczyński, szef pogotowia ratunkowego w Zwoleniu. Fot. Szymon Wykrota, Łukasz Wójcik
Stanisława Kustra przeżyła własną śmierć. Banalne? A jednak. Ta historia zdarzyła się naprawdę.

Najpierw leżała w domu i nie żyła. Potem leżała w foliowym worku. Zobaczyli, że rusza rękami. Teraz leży w szpitalu. Zaczyna poznawać rodzinę. Na razie nikt nie miał jeszcze tyle śmiałości, aby powiedzieć, że wyszykowali się już na jej pogrzeb.

- To było gdzieś o 7 rano. Żona spadła z łóżka. Położyliśmy ją znów. Sąsiad mówi: "trzeba wezwać pogotowie". Przyjechali za dziesięć minut. Lekarka weszła do mieszkania, spojrzała na oczy i powiedziała: "ona już nie żyje". Ani pulsu nie badała, ani nie wzięła słuchawek. Od razu wyszła z pokoju - opowiada Marian Kustra, mąż 84-letniej staruszki.

- Jak ją podnosiliśmy, to nawet myślałem sobie: "przecież to trup". Ona miała taki wygląd nieszczególny. Ale gdy ją podnieśliśmy, złapała oddech, taki głęboki - dodaje Jan Piątkowski, jego najbliższy sąsiad.

Zamówili pogrzeb

W zwoleńskim pogotowiu ratunkowym zanotowano, że karetkę wezwano o godzinie 6.43. Zespół ratowniczy był na miejscu, w niedalekim Jabłonowie po godzinie 7. Lekarka wystawiła zaświadczenie o zgonie.

Marian Kustra wraz z córką Krystyną Mizerą nie mieli czasu płakać. Z miejsca wyruszyli po akt zgonu do Urzędu Gminy w Policznie. Potem pojechali do zwoleńskiego zakładu pogrzebowego, wybrali strój pogrzebowy, zamówili wieńce i wiązanki, na koniec wyprawili się do księdza w parafii w Wygodzie, aby uzgodnić termin pogrzebu.

W tym czasie pani Stanisława - według papierów nieboszczka, a tak naprawdę ciężko chora kobieta - leżała sobie na łóżku w pustym domu.

Przebudzenie w worku

- Gdyby ją włożyli do trumny, to już by nie żyła. Tam człowiek się zadusi - powtarza Marian Kustra, który przeżył zgon i "zmartwychwstanie" żony.

Karawan był około godziny 14. Pracownicy domu pogrzebowego zapakowali kobietę w worek foliowy i odwieźli do kostnicy w zwoleńskim szpitalu.

- Już podczas wyjmowania worka z samochodu zauważyłem, że coś się poruszyło. Od razu pomyślałem, że to pewnie wiatr. W kostnicy odsunęliśmy jednak worek i zauważyłem jakieś nieznaczne ruchy. Myślę sobie: "Jezu, przecież ona jeszcze oddycha". Od razu przybiegli lekarze - opowiada Adam Galbarczyk, właściciel Domu Pogrzebowego Ades ze Zwolenia.

Wsiadł w samochód i pojechał zawiadomić córkę pani Stasi. - Nie wiem, czy nie była w większym szoku niż wtedy, gdy dowiedziała się, że mama nie żyje. Najpierw ze zdenerwowaniem zaczęła mówić, że zostały zniszczone wszystkie dokumenty, że został tylko akt zgonu. Potem jednak zauważyłem, że się uśmiecha - opowiada Adam Galbarczyk.

Sąsiadka zmartwychwstała

Piątkowscy jako pierwsi dowiedzieli się, że sąsiadka "zmartwychwstała". Również od pracowników zakładu pogrzebowego.

- Powiedzieli, że położyli ją w worku na stół, aby włożyć do lodówki, ale nie było w niej miejsca. Wtedy zobaczyli, że worek się rusza. Wcześniej ręce ułożyli wzdłuż tułowia, a tu jedna ręka znalazła się bliżej głowy - opowiada Jan Piątkowski.

Jego żona Daniela ma swoją hipotezę: - Jak ją wieźli po drodze, to na pewno trzęsło. Może to zadziałało jak jaki respirator?

Oboje twierdzą, że nie można winić pogotowia. - Takie rzeczy się zdarzają. Kilkanaście lat temu też zabrano człowieka z Policzny do kostnicy. Otwierają rano drzwi, a on tam sobie siedzi - macha ręką Jan Piątkowski.

Mama jednak żyje

- Gdy okazało się, że mama żyje, to na przemian śmieliśmy się i płakali - Krystyna Mizera ukrywa twarz w dłoniach.

- Przeżyłam jej śmierć. To jest straszne, bo mamę ma się jedną. Ale wiadomość, że jednak żyje była jeszcze większym szokiem. Bałam się, że przyjadę do szpitala i znów będzie źle. Przyjeżdżam, mama bierze mnie za rękę, poznaje, pyta: "to przyjechałaś?". Szok - wyrzuca z siebie Marianna Sadowska-Skorupa, druga córka pani Stanisławy

To na nią spadł obowiązek powiadamiania wszystkich krewnych, że pogrzebu nie będzie, bo mama "ożyła".

- Traktowali mnie na początku jakoś nie bardzo, myśleli pewnie, że jestem w szoku i bredzę - dodaje pani Marianna, która wciąż nie może uwierzyć, jak doszło do pomyłki. - Człowiek się może pomylić, ale przecież w takim ambulansie jest odpowiedni sprzęt, można na 100 procent stwierdzić, czy ktoś żyje, czy nie - zastanawia się kobieta.

Nie do odkręcenia?

Marianna Sadowska-Skorupa po tym wszystkim jest wkurzona i załamana, tak na przemian. - Siostra i ojciec nie mają samochodu. Wtedy wynajęli auto, jeździli cały dzień, do gminy, do zakładu pogrzebowego - tłumaczy. - Teraz mama nie ma dowodu osobistego, bo go przecięli. Nie wiem jak wyrobić nowy dowód, bo mama przecież leży. Nie da się jej zawieźć do fotografa. Poza tym na podstawie jakiego dokumentu - aktu zgonu? Przecież ona teraz nigdzie nie istnieje.

Na razie udało się wycofać zamówienia na trumnę, wieńce i kwiaty. - Nic nie mogę powiedzieć na zakład. Stwierdzili, że nic się nie należy i nie ma sprawy - dodaje Krystyna Mizera.

- Pieniądze oddał i ksiądz. Z 700 złotych, co mu dałem, zatrzymał tylko 100 złotych za miejsce na cmentarzu. Ale niech tam będzie - macha ręką Marian Kustra.

- Ja muszę wracać do Tych, bo tam mieszkam. Siostra ma małe dziecko, gospodarkę. Tata sam jest w nie najlepszym stanie, nie dosłyszy. Znów muszą wynająć auto i wszystko odkręcać. To się wiąże z czasem, kosztami - denerwuje się pani Marianna.

Mogli sprawdzić...

Lekarka została odsunięta od pracy w pogotowiu do czasu wyjaśnienia całej sprawy przez prokuraturę. Wejścia na szpitalny oddział pielęgniarki i sam ordynator bronią jak niepodległości.

- Uznaliśmy, że tak będzie lepiej dla niej i dla naszej instytucji. Sam też nie chcę mówić o tym zdarzeniu w kategorii błędu lekarza czy jakiejkolwiek innej osoby. To czy lekarz popełnił błąd jest kwestią postępowania prokuratorskiego - mówi Krzysztof Jarosz, dyrektor szpitala w Zwoleniu.

Prokuratura chce teraz ustalić, czy lekarka popełniła błąd oraz czy nie doszło do narażenia życia i zdrowia staruszki.

Krzysztof Jarosz ma swoją hipotezę: - Do godziny 14 pacjentka była pod opieką rodziny. Nikt nie stwierdził u niej oznak życia. Również nie stwierdzili tego pracownicy zakładu pogrzebowego, przenosząc kobietę do karawanu. Czy to o czymś nie świadczy? - pyta Krzysztof Jarosz i od razu odpowiada: - Mogę więc przypuszczać, że u pacjentki schorowanej nastąpiło na tyle osłabienie czynności życiowych, były one na tyle słabo wyrażone, iż dały podstawy do rozpoznania zgonu. Nic innego nie przychodzi mi do głowy.

Wystarczy słuchawka

Aleksander Pieczyński, kierownik zwoleńskiego pogotowia ratunkowego twierdzi, że zna sumienność i doświadczenie swojej koleżanki i nie wierzy, aby mogła ona popełnić jakiś błąd. - Myślę, że zostały dochowane wszystkie procedury. Aby stwierdzić zgon, bada się źrenicę, puls, oddychanie. Patrzy się na powłoki skórne - tłumaczy.

Czy takie badania dają stuprocentową pewność, że nastąpił zgon? - Praktycznie wystarczy doświadczenie lekarza. Od 30 lat nie pamiętam przypadku, aby diagnoza była mylna. W szpitalu używa się specjalistycznego sprzętu, ale nie w pogotowiu czy w przypadku lekarza rejonowego. Dla lekarza pierwszego kontaktu wystarczy doświadczenie i słuchawka - mówi Aleksander Pieczyński.

Lekarka... zniknęła

Pani doktor, o której diagnozę jest już tyle szumu, w pogotowiu jedynie dorabiała. Na stałe pracuje bowiem na oddziale chirurgicznym szpitala w Pionkach koło Kozienic. Ma specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii.

- Nie ma jej w pracy i nie mam pojęcia, co się z nią dzieje. Może jest na zwolnieniu lekarskim? Słyszałem tylko, że bardzo przeżywa to, co się stało - przyznaje Aleksander Gawlik, dyrektor szpitala w Pionkach.

Od razu dodaje, że "na panią doktor nie da złego słowa powiedzieć". - Nigdy nie było na nią żadnych skarg czy uwag, ani ze strony pacjentów, ani lekarzy - mówi. - Ja nie mam podstaw, aby odsunąć ją od pracy.
Kobieta ożyła w kostnicy: zamiast dokumentów został jej... akt zgonu (video)

Kobieta ożyła w kostnicy! Lekarz, która stwierdziła zgon straciła pracę (video)

Kobieta ożyła w kostnicy: mieszkańcy Jabłonowa mówią o historii swojej sąsiadki: takie rzeczy już się zdarzały (video)

Wideo

Komentarze 6

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

b
brak slow

ale jak moja mama zmarła to wezwany lekarz tez jej nie zbadał,nawet nie wypiął centralnego wkłucia do podawania kroplówek.Rutyna i brak lekarskiego podejscia albo zyczliwosci ,tyle moge stwierdzic.Wiec pani doktor nie jest jedyna.

E
Ewwa

" "na panią doktor nie da złego słowa powiedzieć”. - Nigdy nie było na nią żadnych skarg czy uwag, ani ze strony pacjentów, ani lekarzy - mówi. - "Ja nie mam podstaw, aby odsunąć ją od pracy."- Panie Aleksandrze wstydziłby się pan takich stwierdzeń, lekarka stwierdziła zgon żyjącej kobiety, wystawiła akt zgonu i się podpisała pod tym, kobieta ożyła - jakich chcieć więcej dowodów?! To skandaliczne!!
"Krzysztof Jarosz ma swoją hipotezę: - Do godziny 14 pacjentka była pod opieką rodziny. Nikt nie stwierdził u niej oznak życia. Również nie stwierdzili tego pracownicy zakładu pogrzebowego, przenosząc kobietę do karawanu. Czy to o czymś nie świadczy?" - Panie Krzysztofie proszę wziąć pod uwagę że pracownik zakładu pogrzebowego nie kończył medycyny. Śmieszy mnie też postawa rodziny twierdząc,że nie ma co pogotowia obwiniać, więc trzeba przywrócić panią doktor do pracy, niech grzebie innych za życia. Przecież to świetny pracownik .........

t
tomass

A za co ksiądz wziął 700 zł ??? Dobrze że chociaż faktury nie musiał za to dawać, bo byłby kłopot z anulowaniem...

s
silens

Bronią lekarki bo jeszcze nie wiedzą co ich czeka przy ''przywracaniu'' Pani do życia w dokumentach ,oczywiście pojawił się już wątek że do którejś tam była pod opieką rodziny czyli rodzina winna.Prawda jest taka że do starszych ludzi szkoda im się nawet schylać i to wszystko.Też miałam bardzo schorowaną mamę to wiem.Jak już przyjechał pan doktor to włożył ręce w kiszenie stanął nad nieprzytomną mamą i postawił diagnozę ''BABCIA ŚPI''.Bardzo naukowe stwierdzenie prawda?Pozdrawiam wszystkich

t
twp

. Jestem głęboko zniesmaczony.

K
Kolonko

W Pionkach koło Kozienic.
To jest ekstra reklama dla miasta.
Polecam ja Dledze przewodniczącemu RM i Jankowi Mareczkowi - burmistrzowi.
Wykorzystajcie to zdarzenie do promocji miasta jako arsenału sił fachowych.
Polecam także wykorzystać fakt lokalizacyjny. To wspaniałe, że Pionki leża koło Kozienic.

Dodaj ogłoszenie