Miasto na Gryfiej Górze i zamek Gryf na bazaltowym stożku

    Miasto na Gryfiej Górze i zamek Gryf na bazaltowym stożku

    Zdjęcie autora materiału

    Marek Weckwerth

    Gazeta Pomorska

    Aktualizacja:

    Gazeta Pomorska

    Miasto na Gryfiej Górze i zamek Gryf na bazaltowym stożku
    1/10
    przejdź do galerii
    Co dolnośląskie miasteczko ma wspólnego z Pomorzem? Gryfa w herbie! Fontanna z początku XX wieku ustawiona na gryfowskim rynku ozdobiona jest trzema kamiennymi gryfami oraz płaskorzeźbami nimfy morskiej Nereidy i Neptuna.
    A przecież to Pogórze Izerskie i otwierający się od południa widok na Góry Izerskie.

    Gryfów Śląski od zawsze aż do końca II wojny światowej był miastem niemieckim i nazywał się Greiffenberg, czyli Gryfia Góra. Miejscowa legenda mówi o bestii pustoszącej okolicę, którą zabił młody rycerz. W nagrodę otrzymał zamek Gryf znajdujący się na bazaltowej górze opodal Gryfowa. Ruiny warowni znajdują się we wsi Proszówka.

    Kolonistów niemieckich zaczęli sprowadzać na Dolny Śląsk w XII wieku książęta piastowscy. Była to zatem Polska. Jednak w pierwszej połowie XIV wieku doszło do wojny polsko - czeskiej zakończonej w roku 1348 przyłączeniem tych ziem do Czech (pokój namysłowski). Układ pokojowy zawarli ze strony polskiej król Kazimierz Wielkim i książę świdnicko-jaworskim Bolko II Mały, a z przeciwnej król Czech Karol IV Luksemburski. Co ciekawe, biskupstwo wrocławskie pozostało w związku z arcybiskupstwem gnieźnieńskim.

    Bolko II przyznał Greiffenbergowi wiele praw, dzięki którym bogacił się i wzmacniał swą obronność (zbudowano m.in. mury obwodowe).

    W latach 1427-1431 miasto nie oparło się jednak (bo wtedy żaden ośrodek tej wielkości nie był do tego zdolny) wojskom husyckim. W XV stuleciu Gryfów nawiedzały też epidemie, pożary, powodzie (wylewała Kwisa), które dziesiątkowały mieszkańców. Znacznie lepiej było w XVI wieku, gdy ziemie te stały się własnością wywodzącego się z Frankonii możnego rodu Schaffgotschów i gdy w mieście rozwinęła się produkcja i handel płótnem lnianym.

    Najbardziej okazałym gmachem pamiętającym tamte czasy jest ratusz. Wzniesiono go w roku 1524 ratusz. Uwagę turystów zwraca jego wysoka i jakby nazbyt nowoczesna oraz wysoka wieża. W rzeczy samej - zdziwienie jest zasadne, bowiem wieżę zbudowano w technologii żelbetowej, bo tym jak starą strawił w 1929 roku pożar. Zresztą z pierwotnego ratusza , wielokrotnie przebudowywanego, też zostało niewiele - jak wynika z opisu: kilka sklepień i detali, dach.

    Przy ratuszu znajduje się zbudowana w roku 1908 (wspomniana na wstępie) fontanna. Powstanie zawdzięcza uruchomieniu 3 lata wcześniej wodociągów miejskich.

    Rynek otaczają kamienice mieszczańskie, głównie XIX-wieczne, ale są także starsze o całe stulecie, a nawet pamiętające XVI wiek.

    W podgryfowskiej Proszówce, na trudno dostępnej bazaltowej górze (462 m n.p.m.) znajdują się ruiny zamku „Gryf”. Budowę rozpoczęli prawdopodobnie w drugiej połowie XII wieku książęta śląscy, a w następnych wiekach należał do rodu Schaffgotschów. Niestety w XVIII stuleciu został opuszczony i odtąd popada w ruinę.

    U podnóża góry zamkowej zbudowano w latach 1799-1800 pałac (dobrze zachowany) i budynek administracyjny pobliskiego folwarku.

    Komentarze

    Na razie brak komentarzy, Twój może być pierwszy.

    Wybierz region, dokąd chcesz wyjechać:

    Turystyczne TOP

    12 Tenorów i wielkie przeboje tysiąclecia w Bydgoszczy!

    12 Tenorów i wielkie przeboje tysiąclecia w Bydgoszczy!

    100. rocznica wybuchu zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego

    100. rocznica wybuchu zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego